Artık kısa tebessümlerle avunamam Berfila

Gözlerimin yağmursuz bir günüydü
Bahar günleri geleceğini müjdeliyordu
Kara bir gecede nabızlarından sarsılmış
Ela gözlü bir ceylan çıktı yolumun üstüne
Sabah çisesi gibi, gözlerinde nem vardı
Düğmeleri kur yapan elbiseler giyiniyordu
Bahar kokan saçlarında kendimi buldum
Hem öpmek istiyordu beni, hem utanıyordu
Gündüzlerin firarisiydim geceleri yaşıyordum
Geliş sancıları vardı aç susuz kalıyordum
Yine de kollarında uyanıyordum düşlerimden
Artık kısa tebessümlerle avunamam Berfila
Hadi çöz dudaklarımızdaki kilitleri



Sen bu şehirde yoksun bir çıkar yolu kalmadı
Yürüdüğüm sokaklar çıkmaz olmaya başladılar
Oysa ne çok isterdim o şehirde simitçi olabilmeyi
Gözlerinin buğusunda
Ten sıcaklığında simitlere dokunabilmeyi
Pencerelerinde güneşi karşılayabileceğim
Göz bebeklerimizde arzular,
Dudaklarımızda nem taşıyabilmeyi
Gittiğin topraklardan muştularla gel Berfila
Hadi yumuk elli yavrularımızı getir


Ela gözlü ceylanım
Düşlerimden korkma,
benim düşlerimde kan yoktur
Kayan yıldızlar bile kaybolmazlar düşlerimden
Bildik duygulara esir etmeden bedenlerimizi
Zamansız hazlarla kirletmeden tenlerimizi
Hadi ellerini uzat Berfila
Hadi aşkımızı helalleştir...


(Berfila bakışları ebemkuşağı güzel)


Bekir K. Ahıskalı
Temmuz 22 2008
Utangaç Bir Mutluluk, Berfila-10