Sanki yanındaymışım gibi suçlarlardı ikimizide

Akşam olsun da
Sesin kulaklarıma dolsun diye beklerdim
Bilirdim ki yatağının öteki yarısı boştur
Karanlığı sırf bu sebepten severdim işte
Düşlerimin adresleri odana çıkacak olsa bile
Utanırdım yanına uzanmaya başında dikilirdim
Ben başka şehir sokaklarından severdim seni
Sanki yanındaymışım gibi suçlarlardı ikimizide



Hani sen ağlayacak olsan o şehirde
Ben bu şehirde sırılsıklam ıslanır
İliklerime kadar üşürdüm.
Dişlerim birbirine dokundukça
Ellerimi koynuna sokacak gibi olurdum
Yanaklarım kızarır ellerimi çekerdim birden
Ben başka şehrin yağmurlanırda ıslanırdım
Sanki yanındaymışım gibi suçlarlardı ikimizide



Utangaç severdik birbirimizi… uzaktan uzağa
Onlar dudak dudağa düşünürlerdi ikimizi
Oysa biz aşkın düşünü bile tene indirmezdik
Biraz uzaklara dalacak olsa birimizin gözleri
Diğeri kapıdan girecek diye korkardı insanlar
Hani bizi birbirimize yakıştırmıyor da değillerdi
Ben başka şehirdeki uykularımda öperdim seni
Sanki yanındaymışım gibi suçlarlardı ikimizide



Ne sen hataya meyilliydin nede ben günaha.
Ezan başlamadan duaya dururdu dudaklarımız.
Hakkımızda hayırlısını dilerdik Allah’tan.
Ben “gelinciğim” derdim dudaklarına baktıkça
Sen “karaböceğim” derdin tenime dokundukça
Seslerimizi duyduğumuz kadarına adaklar adardık
Biz başka başka şehirlerden söylerdik bunları
Sanki yanındaymışım gibi suçlarlardı ikimizide



Bekir K. Ahıskalı
1 Eylul 2008
Utangaç Bir Mutluluk, Berfila-23